Krakkar sem vaxa úr grasi til að vera vondir við foreldra sína

Í kvöld voru mótmæli við Kárahnjúkavirkjun undir forystu Ómars Ragnarssonar. Lét mig að sjálfsögðu ekki vanta í þau mótmæli frekar en önnur.

Það hefur varla farið fram hjá nokkrum lesandi manni sem eyðir ekki nema ögn af netvafri sínu í að skoða annað en klám að ég er á móti Kárahnjúkavirkjun.

Ómar er ekkert annað en snillingur. Í fjölda ára hefur hann sýnt okkur fegurð Íslands og þar með orðið ein mest ógn við íslensku ríkisstjórnina, svo að segja.

Það er stórkostlegt að sjá allt þetta hugsandi og framsýna fólk safnast saman og mótmæla, Íslendingar sem þykir vænt um landið sitt.

Kárahnjúkar protest

Þessi steypuklumpur sem kallast virkjun skal ekki vera annað en minnisvarði um heimsku ríkisstjórnarinnar.

Þó ég hafi ekki hlekkjað mig við stórvinnuvélar á Kárahnjúkasvæðinu get ég sagt börnum og barnabörnum mínum að ég hafi sýnt það í verki að þetta eru ein stærstu mistök okkar kynslóðar.

Disorder Magazine

Ég hvet alla til þess að fara og kaupa sér nýjasta tölublaðið af tímaritinu Disorder.

Allavegana fletta því í gegn á milli þess sem þið fálmið eftir nýjasta Prjónablaðinu Ýr þar sem nýjustu aðferðirnar við beitingu hringprjóna og hvernig er bezt að tengja fitina saman er lýst í máli og myndum.

Í Disorder er nefninlega að finna, á blaðsíðu 30, mynd af mér. Mínir óaðfinnanlegu og karlmannlegu fætur hvíla berir í grasinu og baða sig í sólinni fyrir aftan stæðilegt plastglas fullt af Tuborg.

Þetta er mitt innlegg, þó mínir fullkomnu fætur noti ekki innlegg, í heim rokk og róls.

Reyndar mun ég ekki keppast við að komast lengra í illa lyktandi heimi fótamódela þar sem ég fæ ekki nóg kredit fyrir það. Fólk skilur það bara ekki hvað það getur verið erfitt að hafa svona stæðilega fætur.

Hendurnar á mér þykja yfirnáttúrulega mjúkar og góðar þannig að ég ætla núna að fara og hreinsa naglaböndin og sannreyna hvort nýi handáburðurinn minn þoli að klappa Magna áfram eða hvort hendurnar á mér springi út eins og rós í gróðurhúsi í Hveragerði. Ó shjétt, þetta var sennilega versta myndlíking síðan fólk fór að blogga, farinn offline.

Mynd dagsins er Íslendinga sögur sem við öll dýrkum og dáum…
Icelandic Sagas version XI

Uppvask

Í gærmorgun var ég vakinn með símtali og sms þar sem mér var tjáð að verið væri að bóka flug til London í byrjun Október. Það þótti mér ekki leiðinlegt og ærin ástæða til að snúa sér á hina hliðina og halda áfram að sofa. London í næsta mánuði ásamt flokki af töffurum frá Noregi.

Held mig hafi verið að dreyma eitthvað í líkingu við þetta:
Pathway
Nema það vantar allt nakta kvenfólkið.

Síðar um daginn fékk ég tölvupóst með staðfestingu á bókun í skíðaferð í frönsku ölpunum í byrjun mars á næsta ári. Þar verð ég og nokkrir Íslendingar ásamt hópi af svaðalegum Svíum.

Ég er sennilega ekki einn um það að finnast leiðinlegt að vaska upp. Stundum fer lengri tíma í það að pirra sig yfir uppvaskinu heldur en sjálfur tíminn sem fer í það að vaska upp.

Þetta gaf mér hugmyndina að þessari mynd:
Doing the dishes
Klikkið á myndina til að fá nánari lýsingu á erfiðleikum þess að vaska upp.

Sennilega má ég þakka fyrir það að uppvaskið er það helsta sem fer í pirrurnar á mér í dag.