En það er eitt sem fer óstjórnlega í taugarnar á mér hér í bæ.

Göturnar eru á svipuði kaliberi og mætti hugsa sér að finna á tunglinu, þær eru sumstaðar svo holóttar að það mætti halda að götubardagi hafi staðið yfir í allan vetur. Þá er ég ekki að tala um einhvern bardaga með túttubyssur milli ofvirkra grunnskólabarna heldur eitthvað meir í líkingu við daglegt líf í Bagdad.

Ég hef hinsvegar ekki séð marga skriðdreka hérna sem hlýtur að leiða líkum að því að malbikið sé algjört krapp. Kannski er þetta vegna þess að sumir framúrskarandi gatnagerðarmenn á sínum yngri árum sneru sér fljótt að öðru.

Þetta veldur því að annaðhvort keyra bæjarbúar á undir 30 km/klst (flestir gera það reyndar hér) til að finna sem minnst fyrir holunum, eða fólk keyrir eins og það sé með brennandi sígarettu í klofinu og tekur snarkrappar beyjur í sífellu til að forða dempurunum frá varanlegu tjóni – og virðir að vettugi hagsmuni annara vegfaranda.

Getum við ekki fyllt upp í þessar holur með áli? Eigum nóg af áli og það kostar ekki skít í bala í dag. Setja smá bling bling í göturnar og láta sumarstarfsmenn bóna það daglega. Hugsið ykkur hvað álfelgurnar mínar tækju sig vel út í sumar tillandi ofan á nýbónuðu álholufylli.