Lenti í því að vera í London og Munich í einni og sömu vikunni. Síðustu viku það er.

Rúmlega helgi í London býður upp á margt, einum of margt jafnvel. Söfn, leikhús, veitingastaðir, listasýningar og pöbbar í einni hasarpakkaðri helgi. Monty Python’s Spamalot er leiksigur og ég þurfti að halda mér í sætisarmana til að stökkva ekki uppá sviðið og syngja Always Look on the Bright Side of Life með íðilfögrum leikhópnum.

Við gleymdum að stilla klukkuna og vöknuðum klukkutíma of seint, við sáum á eftir kreditkortinu sogast inn í hraðbanka aldrei til að snúa aftur, við fengum skopparabolta í hausinn um leið og við stigum fæti inná British Natural Museum og við skutum algjörlega óvart varaglosstúbbu í íturvaxinn skollóttann einstakling sem sat á þarnæsta borði eftir góða máltíð á ítölskum veitingastað.

Og með ‘við’ á ég að sjálfsögðu ekki við mig, heldur einungis kvenkyns ferðafélagann.

Í Munich var farið í þar til gerðan ölkjallara og 25 mass runnu niður í hópinn eins og svelgar gleypa við rigningarvatni í metmánuði. Mæli ekki með að fá sér Munich Sausage Salad áður en þessi drykkja hefst því í fyrsta lagi er það álíka mikið salat og ég er kálhaus, og í öðru lagi er það víst með að skila sér aftur munnlega fyrir háttinn.

Munich virkar annars skemmtileg borg og þýska gestrisnin skein í gegn. Verst hvað það gafst lítill tími til að skoða sig um.

Hér eru nokkrar myndir frá London…

Góða helgi tossers!

Minns er kominn tilbaka frá London.

London var massa stemning, sva-a-aka stuð eins og við var að búast. Gerði allt sem ber að gera í öðru landi; borðaði góðan mat, drakk öl og g&t, svaf ekki hjá vændiskonu, labbaði upp að nafla, notaði hreint handklæði á hverjum degi og gantaðist með vinunum.

Veðrið var gott að öllu jafnaði.

Það voru sagðar góðar sögur og mikið fíflast.

Eins og ég held að venjan sé þegar 5 karlmenn hanga saman í nokkra daga snerist umræðuefnið oft um mannlegan úrgang. Hvar og hvernig er best að losa skottið. Sagan um frændann sem fékk aflosun úr indverskri flugvél í gegnum þakið hjá sér um miðja nótt sem síðan skoppaði af rúminu og splatteraðist á veggnum verður lengi í minnum haft.

Hreingerningarkonan sem kom inní herbergið okkar og að mér á stellinu ásamt her af timburmönnum vill samt sennilega gleyma þeirri upplifun sem allra fyrst.

Úr saur í íkorna sem mér finnst alls ekkert svo sætir.

Nema þegar þeir borða. Okkur mannfólkinu þykir öll dýr sem borða með höndunum yfirnáttúrulega sæt. Nema hamstrar. Þeir sökka.