robbik.net

Ég ætla ekkert að reyna leyna því frekar, bróðir minn spurði í gær þegar hann var að skrúfa kúpulinn fastan “hvort það ætti svo ekki bara að taka almennilega á þessu” rétt áður brakhljóð brast við.

Heiðursmaðurinn sem hann er sagðist hann auðvitað þurfa redda mér nýjum kúpul. Sagði honum að vera ekkert að hafa áhyggjur af því, en ég væri búinn með allar gengjurnar mínar.

Seinnipartinn í dag hringdi hann í mig og réð sér vart af kæti í símann. Hann var með nýjan kúpul handa mér í staðinn fyrir þann sem hann braut.

Hann labbaði sumsé léttur á fæti inn í verslun Byko með tvær hendur tómar og gekk út með NÁKVÆMLEGA eins kúpul og mig vantar. Þeir eiga víst svo mikið af þessu að þeir eru í mestu vandræðum var honum sagt.

Ég fór f o k k i n g s þrisvar sinnum í Byko með ljósið með mér og orginal kassann með nafninu og vörunúmerinu. Samt gátu þeir ekki reddað mér eins kúpul á fjórum f o k k i n g s vikum. “Æh úh já þetta ljós….það er sko stjörnumerkt í kerfinu….erum hættir með þessi ljós og ætlum aldrei, aldrei að panta þau aftur….ekki eitt einasta ljós á landinu sýnist mér. Æ æ.”

Veit ekki hvað bróðir minn bað um við starfsmann Byko, annað en að honum vantaði kúpul á útiljós kannski. Ég kann bara og get greinilega ekki átt eðlileg samskipti við starfsmenn byggingavöruverslana.

Héðan í frá stíg ég ekki fæti inn í byggingavöruverslun nema með talsmann með mér sem getur miðlað málum milli mín og sölumanns verslunarinnar.

Við bræðurnir drifum okkur að festa upp útiljósið áðan með kúpulinn sem er ögn utandrifta sökum þess að vera hrufóttur en ekki sléttir eins og nágrannar hans.

Mælum og borum, festum ljósið og tengjum þá víra sem við teljum líklegasta til að veita birtu.

Set peruna í á akkúrat sama tíma og ljósneminn kikkar inn – og viti menn – það kom ljós. Hvað er annars málið með þessar sparperur, endast sex sinnum lengur en kosta tíu sinnum meira.

Þá var bara eftir lokaskrefið að skrúfa kúpulinn á.

Skrúfuðum aðeins of fast og brutum kúpulinn. Bara blúpps og nett sprunga mætt á svæðið.

En það er komið ljós og ég hef sagt afskiptum mínum af þessum kúpulili lokið í bili, einkum til að skaða geðheilsuna ekki mikið meira.

Með íbúðinni fylgdu nokkur útiljós sem eyddu tilverunni sinni í kassa inn í bílskúr. Ég var ekki lengi að koma þeim fyrir á gáfulegri stað sem gefur þeim tækifæri að ljóma og finna tilgang með tilvist sinni.

Reyndar gat ég bara sett upp tvö af þrem útiljósum því eitt hafði á einhvern dularfullan hátt tapað kúpli sínum. Hvar þessi kúpull er niðursettur núna get ég ekki ímyndað mér, en mögulega hefur honum verið stolið sem varahluti í LHC.

Ég setti upp spæjaragleraugun og strauk umbúðakassanum utan um útiljósið með vísifingri hægri handar áður en ég reisti höndina til lofts og pírði augun á örfínt hvítt duft á fingurgómunum. Síðan færði ég ímynduðu spæjaragleraugun framar á nefið og sagði “Þetta ljós hefur ekki farið sína síðustu ferð í Byko”  og spilaði svo lagið úr CSI á lúftgítar.

Ég fór í Byko og gaf þeim upp vörunúmerið. Að sjálfsögðu gat bólugrafni unglingurinn pikkað inn í tölvuna og séð að það væru bara þrjú ljós eftir í heiminum. Síðan tjáði hann mér að það væri stjörnumerkt í tölvunni.

Eins og mér sé ekki skítsama hvort þetta vörunúmer sé stjörnumerkt eða hafi broskall í lagerkerfinu. En stjarna þýðir víst að þetta verði aldrei pantað inn aftur.

Frábært, mig vantar bara kúpul þar sem fyrrverandi kúpullinn þjónar nú lykilhlutverki í stærstu vísindatilraun mannkynssögunnar.

En hann lofaði að panta annað ljós fyrir mig.

Viku seinna fór ég aftur í Byko því ég vissi að slá svona pöntun inn í lagerkerfi í fyrirtæki líkt og Byko skilar nákvæmlega engum árángri.  Kom mér ekkert sérstaklega á óvart að engin kannaðist við að bólugrafinn unglingur ynni í ljósadeildinni og engin útistandandi pöntun væri á þessu útiljósi og starfsmaður ljósadeildar væri í mat.

Til að gera langa sögu stutta þurfti fleiri en 2 ferðir í viðbót og eitt árángurslaust símtal til að ná loksins af aðalstarfsmanni ljósadeildar, en einungis eftir að hafa hótað að redda þessu nú bara sjálfur þar sem þeir væru greinilega algjörlega ófærir um að panta ljós. Hann vissi ekkert um vandamál mín með skort á kúplum.

Síðar þann dag hringdi hann móður í mig og sagðist hafa fundið síðasta ljós í heimi í Keflavík og það væri bara verið að setja það á bíl í þessum töluðu orðum. Ég þakkaði honum vel unnin störf og tilkynnti að ég hlakkaði til að fá símtal frá honum fljótlega til að segja mér að ljósið mitt væri komið.

Hann hringdi aldrei.

Þannig að í gær fór ég í Byko í 69 skiptið síðan ég flutti til Akureyrar. Viti menn, ljósið var komið. En þetta var ekki rétt ljós. Ég horfði á hann líkt og örfhentur ellilífeyrisþegi horfir á nýmálaðan goth táning og spurði til hvers í ósköpunum þeir væru að hafa fyrir því að vera með vörunúmer. Vörunúmer er eins og kennitala vörunnar en samt geta þeir ekki pantað vörur sín á milli.

Til allrar lukku virðist kúpullinn af þessu ranga ljósi passa á ljósið mitt og ég hef löngu glatað tilganginum með þessari bloggfærslu.