Í dag er hinn hátíðlegi dagur kvaðratrótarinnar, það er sá dagur þar sem dagurinn og mánuðurinn eru bæði kvaðratrótin af síðustu 2 tölunum í ártalinu.
Eins og 03.03.2009 bersýnilega er.
Af þessu tilefni mælist ég til að allir tegri núið og finni afleiðu sjálfs síns í upphafi sálarinnar. Fylkjumst öll saman og látum ekki faldheiti samtímans koma fram á niðurstöðu sem lógískt gengur ekki upp.
Bíð spenntur eftir 04.04.2016.
Í kvöld gerði ég eitthvað sem ég hef aldrei gert áður, og grunaði raun í seint að ég myndi finna sjálfan mig gera.
Ég fór á sérstaka opnun í Elko sem var til þess eins að moka nýjum Playstation 3 tölvuleik í okkur óseðjandi spilara. Ekki nóg með að ég læti sjá mig þarna heldur var ég búinn að forpanta leikinn.
Mér hefur hálf kviðið fyrir að þurfa láta sjá mig í Elko verslun eftir kvöldfréttir og bjóst hálfpartinn við að þurfa að standa í röð svo tímunum skipti til þess eins að fá eintakið mitt afhent. Eintakið sem ég verð að viðurkenna að hafa beðið eftir með svolítið pervertískri eftirvæntingu.
Ég bjóst við að vera umkringdur unglingum í hettupeysum sem réðu ekki við hórmónaflæðið í sér og myndu vera skoppandi og froðufellandi út um alla verslun.
Því fór aldeilis fjarri.
Ég mætti nokkrum mínútum eftir opnunina og kom að tómu bílastæði. Rölti inn í verslunina þar sem þrír starfsmenn tóku á móti mér með bros á vör, spurðu til nafns og afhentu mér mitt eintak enn með bros á vör.
Á leiðinni út mætti ég öðrum karlmanni á þrítugsaldri sem var að laumast til að ná í eintakið sitt.
Nú er svo komið að leikurinn sem ég hef beðið eftir með nokkurri eftirvæntingu, Killzone 2, kemur út á morgun fyrir almenning. En ég kemst ekki í að prófa hann fyrr en í lok vikunnar, horfi bara á hulstrið á meðan.
Fyrir þau ykkar sem halda að ég sé búinn að missa vitið, sem ég sennilega er, prófið að fara á youtube og leita að killzone 2 hd gameplay og reynið að kúka ekki í brækurnar meðan þið horfið á þessi myndbönd.
Er ég var að vinna mikilvæga rannsóknarvinnu fyrir núverandi verkefni mitt rakst ég á síðu sem vakti athygli mína. Buxnalausir föstudagar í vinnunni er hugmynd sem ekki er ný af nálinni. Ég er reyndar ennþá í buxum enda ekki komið hádegi.
Svo virðist sem hópur sem kallar sig Improv Everywhere taki upp á því að vera buxnalaus í neðanjarðarlestinni. Hljómar eins og ágætis hugmynd en hefur þó sína galla.
Þið skiljið, reglulegir buxnalausir vinnudagar myndu á endanum vera fullkomlega eðlilegir. Ég er líka mjög nálægt því að finna upp algjörlega nýja aðferð til að ganga í buxum.
Hugmyndin með þessari buxnalausu neðanjarðarlestarferð var að fólk átti ekkert að kannast við af hverju aðrir væru ekki í buxum og halda því fram að þau þekktu alls ekkert hina aðilana sem einkennilega voru buxnalausir líka.
Það myndi alls ekkert vekja undrun mína ef búnki af hip og kúl fólki væri allt í einu buxnalaust og af einskærri tilviljun skartaði sínum flottustu nærbuxum og sokkum akkúrat á þessum degi. Það væri alveg fullkomlega eðlilegt.
Ég er strax farinn að vinna í að fá þennan hóp hingað heim og plana buxnalausa strætóferð með Strætisvögnum Akureyrar. Það verður rosalegt.
Fyrir nokkru byrjaði ameríska Idol keppnin á Stöð 2. Sjálfur hef ég lítið sem ekkert séð af þessum þáttum sem eru nú víst komnir í sláandi seríu númer átta. Hef ég haft nokkuð gaman að þessum þáttum og þá sérstaklega að sjá Simon pissa yfir fábjána sem halda þeir geti sungið.
Svo byrjaði íslenska útgáfan af þessum þáttum.
Hvaða hlandklepraði dagskrárgerðarmaður fann upp á nafninu “Idol Stjörnuleit”? Þetta gengur andskotann ekkert upp. Hver gaf leyfi til að nefna þátt með samsulli af orðum úr mismunandi tungumálum?
Enska orðið idol þýðir goð, átrúnaðargoð eða jafnvel skurðgoð. Heitið “idol stjörnuleit” er því ekkert annað en óheppileg endurtekning á nákvæmlega sama hlutnum, svipað og að segja “lesbískur kynvillingur”.
Að hverju eru þau Jón, Björn og Selma að leita – goðstjörnu?
Þetta fer alveg óendanlega í taugarnar á mér og leiðinleg afbökun á móðurmáli okkar. Þjóðverjar kalla þetta t.d. hinu þjála og pínu erótíska nafni “Deutschland sucht den Superstar”.
Var ekki hægt að kalla þetta “Íslenska stjörnuleitin”? Eða er það ekki nægilega “hipp” og “kúl”.
Við erum þjóð á barmi glötunnar. Síðan bankahrunið mikla hefur okkur ekki tekist að standa upp. Merkilega er að þegar við erum komin upp á annað hnéð og við að rísa upp aftur eru það okkar eigin forystumenn (fyrrverandi!) sem knésetja okkur aftur. Ekki útlendingar og ekki einhver helvítis alþjóðarkreppa. Við sjálf.
Þegar myndaðist smá andrúm til framfara stígur forsetinn okkar fram og heggur af okkur höfuðið fyrir framan alþjóð. Er hægt að setja forsetann í fjölmiðlabann? Hann er augljóslega ekki viðræðuhæfur og í engum tengslum við raunveruleikann líkt og hinir gömlu pólitíkusarblesarnir. Vill háttvirtur forseti vinsamlegast snúa sér að teboðum með skartgripasölum þangað til við höfum tíma til að “láta hann segja af sér” og ganga til forsetakosninga.
Fyrrverandi forsætisráðherra okkar kom í sjónvarpsviðtal í þætti á BBC í gærmorgun og náði að negla síðasta naglann í líkkistu íslensku þjóðarinnar. Að venju kom hann fram með hroka og yfirdómi en breski spyrillinn leyfði honum ekki að komast upp með nein látalæti. Geir hélt líka áfram að ljúga. Hann sagði t.d. að enginn Íslendingur hefði tapað sparifé sínu, en reyndi svo að leiðrétta sjálfan sig með að segja að sumir Íslendingar hefðu tapað smávegis í ákveðinni gerð af sparnaði. Þarna er heldur betur verið að draga úr vandamálinu. Fullt af Íslendingum tapaði fullt af peningum og Geir veit það fullvel.
Það tók svo botninn úr þegar Geir viðurkenndi eins og barnaskólakrakki gripinn við að reykja Camel fílterslausan að hann hefði ekki talað við Gordon Brown síðan Bretar beittu hryðjuverkalögunum gegn okkur. Jafn vandræðalegt móment í íslenskri pólitík er sennilegast vanfundið og finnst mér merkilegt að íslenskir fjölmiðlar hafi ekki gert meir úr þessu.
Það kom líka klárlega í ljós hvað íslenskir fjölmiðlar eru lélegir og latir við að gera bakgrunns rannsóknir á viðfangsefnum sínum. Breski spyrillinn var með staðreyndirnar á hreinu og spurði hnitmiðaðra spurninga sem fengu Geir til að núa sér í sætinu í sífellu.
Ég ætla ekki einu sinni að ræða Davíð því framkoma hans á ekki skilið umræðu eða umfjöllun á neinum vettfangi.
Að lokum við ég biðja Alþingi vinsamlegast að fara vinna vinnuna sína. Ég held það sé ekki til of mikils mælst að biðja þingmenn um að gleyma öllu framapoti og smeðjuskap og vinna ötulega í að koma þjóðinni upp úr líkkistunni áður en við verðum grafin lifandi.
Og vilja Sjálfstæðismenn drullast til að taka sig saman í andlitinu áður en ég neyðist til að mæta í Valhöll og staksetja allt þetta pakki. Þið eruð sjálfum ykkar til skammar.