Við bræðurnir drifum okkur að festa upp útiljósið áðan með kúpulinn sem er ögn utandrifta sökum þess að vera hrufóttur en ekki sléttir eins og nágrannar hans.

Mælum og borum, festum ljósið og tengjum þá víra sem við teljum líklegasta til að veita birtu.

Set peruna í á akkúrat sama tíma og ljósneminn kikkar inn – og viti menn – það kom ljós. Hvað er annars málið með þessar sparperur, endast sex sinnum lengur en kosta tíu sinnum meira.

Þá var bara eftir lokaskrefið að skrúfa kúpulinn á.

Skrúfuðum aðeins of fast og brutum kúpulinn. Bara blúpps og nett sprunga mætt á svæðið.

En það er komið ljós og ég hef sagt afskiptum mínum af þessum kúpulili lokið í bili, einkum til að skaða geðheilsuna ekki mikið meira.