Snemma í gær á annars unaðslegum sunnudegi var lýðræðisleg ákvörðun tekin um að fara í bíó að sjá hina alræmdu leðurblökumynd. Tilhlökkunin var þó nokkur það sem eftir lifði dags.

Er við mættum í Sambíóin hér á Akureyris stundvíslega tímanlega klukkan 19:53 var röð út að dyrum. Það sem vakti athygli okkar var að þetta var röðin í sjoppuna.

Eftir stutta stund áttaði ég mig á því að Sambíón hafa tekið upp þann smáborgarlega og sænska hátt að sameina miðasöluna og sælgætissöluna í eitt guðsvolað kaos. Ég gleymi því seint þegar við félagarnir fórum fyrst í bíó í Skövde á seinni hluta síðustu aldar og náðum ekki upp í nefið á okkur yfir hallærisganginum að hafa miðsöluna og sjoppuna við sama kassa. Þvílíkt og annað eins.

Þarna stendur fólk í mestu makindum meðan það ákveður hvort það vill troða Valencia með hnetum og rúsínum eða Valencia með núggat og hnetum ofan í sitt feita kok meðan á myndinni stendur. Á meðan safnast upp haugur af fólki fyrir aftan sem vill ekkert með popp og kók gera, heldur bara horfa á helvítis myndina.

Eftir að hafa staðið í röð í 15 mínútur var röðin loksins komin að okkur. “2 miða á Dark Knight takk fyrir”. Afgreiðsludaman æpir þá á samstarfskonu sína hvort hún hafi selt síðustu 2 miða sem hún játti með kaldhæðnislegu glotti.

Sjaldan eða aldrei hef ég farið í jafnmikla fýluferð. Hvurslags endemis losara- of fíflaskapsháttur er þetta. Þvílík afturför hjá einu fyrirtæki.

Sambíón fá algjöra falleinkun fyrir þessa nýjung hjá sér. Ég átta mig á því að þau eru að þvinga fólk til þess að kaupa miðana á netinu.

Ég skal bara gera gott betur og horfa á helvítis myndina á netinu og sleppa því að borga Sambíóunum 1000 kall fyrir að leyfa mér að standa í röð.